Bram van Baalen (1954) kijkt al zijn hele leven, maar pas na zijn veertigste begon hij serieus te schilderen. Aanvankelijk met olieverf, later stapte hij over op acryl. Bram is grotendeels autodidact en schildert één dag per week. Hij werkt het liefst op grote doeken, zodat er ook daadwerkelijk een fysieke inspanning geleverd moet worden. Naast schilderen houdt Bram zich ook bezig met fotograferen. Overigens levert een serie foto's vaak de inspiratie op voor een schilderij. Beeldelementen uit zo'n serie worden samengebracht in een nieuwe compositie.
Hoewel de schilderijen in hun totaliteit realistisch zijn, streeft de schilder er naar die totaliteit op te bouwen uit vele min of meer non-figuratieve gedeelten. Deze gedeelten ontstaan door een losse en gelaagde manier van werken. Tijdens het schilderen let Bram op of er voldoende balans in het schilderij komt.
Citaten van de schilder:
“De magie van een schilderij bestaat onder andere uit het gegeven dat een schilderij een huid, een textuur heeft. Een schilderij is vergeleken met een foto driedimensionaal.”
“Hoewel ik vooraf me een zekere voorstelling van een bepaald schilderij probeer te maken, wordt het resultaat meestal anders dan ik had gedacht. Ik ben altijd benieuwd hoe een schilderij afloopt.”
“Schilderen is smeren, vegen en poetsen met natte verf. Op een gegeven moment is de verf droog. Het schilderij is tot stilstand gekomen.”
“Het gaat erom tijdens het schilderen die plekken op het doek die af zijn op te merken en met rust te laten; het doek als geheel groeit om die plekken heen.”
“Mijn schilderijen ontstaan door wisselwerking van toeval en intuïtie. Daarna begint het afkijken, zoals Appel zegt.
“Als je goed kijkt zie je dat je tijdens het schilderen allemaal cadeautjes krijgt van verf en doek.”
“Ik probeer wel uit de buurt te blijven van de één-harige kwast.”
“Een schilderij kan me echt raken als ik zie dat de verf mooi op het doek zit.”
“Als een doek me niet bevalt zet ik het gewoon op z’n kop en schilder er weer over heen. Het werk het prettigst op een reeds beschilderd doek, vind ik.”
“Uiteindelijk is het resultaat een schilderij en niets anders dan een schilderij.”